Projekt PFRON

Terapia neurotaktylna wedlug metody S. Masgutowej

Głównym założeniem terapii taktylnej jest wzmocnienie lub wytworzenie świadomości ciała oraz stymulacja receptorów skóry, poprzez stymulację zmysłu dotyku.
Kolejnym założeniem tej terapii jest dostarczanie kontrolowanej liczby bodźców sensorycznych, w szczególności dotykowych i proprioreceptywnych w taki sposób, aby dziecko spontanicznie formułowało reakcje adaptacyjne poprawiające integrację tych bodźców.
Celem treningu jest uruchomienie naturalnych mechanizmów rozwoju i samoregulacji organizmu oraz regulacja i normalizacja percepcji dotykowej, równoważenie napięcia mięśniowego, wspieranie procesu integracji sensorycznej, aktywizowanie mechanizmów integracji sensoryczno - motorycznej, kształtowanie świadomości kinestatycznej.

Program neurosensomotorycznej integracji odruchów metodą dr Swietłany Masgutowej skierowany jest zarówno do dzieci jak i
dorosłych, w różnym stanie fizycznym i umysłowym i opiera się na diagnozie i korekcji schematów odruchów.
Techniki pracy ze schematami odruchów w metodzie dr Masgutowej mają za zadanie aktywizację układu proprioceptywnego,
przedsionkowego, taktylnego i słuchowo- wzrokowego w celu optymalizacji funkcjonowania i uczenia się.
Techniki przewzorowania w tej metodzie są ćwiczeniami naturalnymi, nieinwazyjnymi i delikatnymi.
Odruchy są niezbędnym elementem dla funkcjonowania mechanizmów obronnych. Stanowią bazę dla rozwoju świadomych umiejętności
i nawyków ruchowych oraz są neurofizjologiczną podstawą procesów poznawczych. Oznacza to,że mogą służyć przywracaniu rozwoju
umiejętności w szerokim zakresie.
Ignorowanie motorycznego rozwoju dziecka może skutkować pojawieniem się deficytów rozwojowych na różnych poziomachfizjologicznym,
poznawczym, neurorozwojowym, rozwoju osobistego w różnych momentach życia.
Metoda dr Masgutowej różni się od tradycyjnego pojęcia hamowania czy też wygaszania odruchów tym, że w tej koncepcji uważamy, iż
powinniśmy rozwijać schematy odruchów i ułatwiać ich dojrzewanie oraz integrację z ruchami wyuczonymi, świadomymi i
kontrolowanymi, gdyż odruchy to podstawa rozwoju i naturalnego uczenia się.
Celem terapii jest uruchomienie naturalnych, genetycznych programów,w które wyposażyła nas natura, mechanizmów samoregulacji
oraz wsparcie rozwoju różnych umiejętności poznawczych i uczenia się.
Metoda zawiera następujące terapie:

  • Neurosensomotoryczna terapia strukturalna

Ukierunkowana na pracę ze strukturą ciała oraz mechanizm symetrii i integracji odruchów. Jej celem jest uwolnienie napięcia spowodowanego negatywnym wpływem odruchu ochrony ścięgien, rozluźnienie napięcia całego ciała i aktywizacja systemu proprioceptywnego oraz połączeń struktury ciała dla włączenia optymalnego mechanizmu samoregulacji.

  • Terapia Nerotaktylna

Proponuje techniki masażu i stymulacji skóry i jej receptorów, które wpływają na rozwój funkcji półkul i kory mózgowej, śródmózgowia i tylnych partii mózgu. Celem jest wyciszenie, aktywizacja świadomości kinestetycznej, poprawa odbioru wrażeń dotykowych, regulacja napięcia mięśniowego oraz wspomaganie integracji sensomotorycznej i integracji odruchów.

  • Archetypy rozwoju ruchowego

Dają podstawę dla przyszłego rozwoju i dojrzewania odruchów, nawyków i umiejętności. Wpływają też na rozwój fizyczny, intelektualny i emocjonalny.

  • Integracja odruchów twarzy

Założeniem terapii jest rozluźnienie i aktywizacja mięśni twarzy, szyi, aktywizacja układu nerwowego twarzy i utworzenie bardziej produktywnych schematów ruchu dla integracji odruchów twarzy.

  • Integracja odruchów wzrokowo-słuchowych.
  • Repatterning odruchów

Stosowany w celu przewzorowania nieprawidłowych wzorców odruchów, aby nastąpiła normalizacja prawidłowej dynamiki ruchowej i napięcia mięśniowego.

Terapia taktylna proponuje techniki masażu i stymulacji skóry, które wpływają na rozwój funkcji półkul i kory mózgowej, śródmózgowia i tylnych partii mózgu. Można ją z powodzeniem stosować w pracy z dziećmi z różnymi wyzwaniami rozwojowymi.
Podczas terapii stosowane są następujące bodźce:

  • powierzchowny dotyk (masaż) skóry w obrębie całego ciała (głaskanie, rozcieranie, uciskanie, rozciąganie);
  • głęboki dotyk (masaż proprioceptywny) w obrębie mięśni i stawów (ugniatanie, rozcieranie, wibracja);
  • stymulacje punktów neromotorycznych.

Punkty neuromotoryczne są obszarem reakcji, na którym za pomocą stymulacji dotykowej proprioreceptywnej, wyzwalane są określone ruchowe odpowiedzi mięśniowe.
Celem tych zabiegów jest uaktywnienie mięśni, stymulacja przedsionkowo - proprioceptywna (ruch), stymulacja bierna - bierny ruch kończynami i tułowiem dziecka według rożnych wzorców.